Skip to content

Jak przeprowadziliśmy badanie lokalnego środowiska?

Badania, które miały na celu sprawdzenie, czy w Słupnie może powstać klub integracyjny, zostały przeprowadzone przez zespół trzech badaczy. Chcieliśmy, aby w ten sposób środowisko osób niepełnosprawnych ze Słupna samo włączyło się w projektowanie klubu integracyjnego, z którego usług będą później korzystać.

Jesteśmy bowiem przekonani, że potrzebna jest redefinicja roli odbiorcy usług w kierunku większej aktywności, poczucia podmiotowości i realnego wpływu na jej rodzaj i jakość. Innymi słowy, chodzi o empowerment całego środowiska osób niepełnosprawnych rozumiany zarówno jako środek, jak i cel.

Jako techniki gromadzenia danych wybrano indywidualne wywiady indywidualne (IDI) oraz zogniskowane wywiady grupowe (FGI). Uznano, że tylko wywiad jak najbardziej zbliżony do naturalnej rozmowy, bez kwestionariusza ankiety, umożliwi zebranie poszukiwanych informacji oraz zapewni osobom badanym poczucie bezpieczeństwa.  Była to próba rzeczywistego zrozumienia sytuacji rozmówców, ich doświadczeń, definiowania podstawowych z naszego punktu widzenia pojęć: integracji i niepełnosprawności.

Doborem osób do badania według ustalonych kryteriów zajmowali się pracownicy GOPSiKu. Jedną grupę badanych stanowiły matki dzieci z niepełnosprawnością widoczną i niewidoczną. Założyliśmy bowiem, że to, czy niepełnosprawność widać czy też nie widać „na pierwszy rzut oka” wpływa na postrzeganie osoby, sposób wchodzenia w interakcje.

Od matek niepełnosprawnych dzieci oczekiwaliśmy eksperckiej wiedzy na temat funkcjonowania ich dzieci w przedszkolach, szkołach, doświadczeń z integracją w edukacji i poza nią. Poza tym, to właśnie dla ich dzieci, między innymi, planowana jest świetlica.

Drugą grupą badanych były matki dorosłych osób niepełnosprawnych. Ideą klubu jest bowiem stworzenie miejsca nie tylko dla niepełnosprawnych dzieci, ale również dla osób dorosłych. W wywiadach chcieliśmy zatem zorientować się, na ile matki dopuszczają myśl o usamodzielnianiu się osób niepełnosprawnych. Naszym zadaniem było również zidentyfikowanie obszarów, w jakich ich dorosłe już dzieci mogłyby zaangażować się w działalność świetlicy.

Jako że świetlica ma mieć przede wszystkim wymiar integracyjny, do udziału w badaniu zaprosiliśmy również matki dzieci pełnosprawnych. Podejrzewamy, że rodzice dzieci pełnosprawnych mogą mieć obawy związane z oddaniem dziecka pod opiekę osoby niepełnosprawnej. Naszym celem było zatem zidentyfikowanie barier oraz zastanowienie się, w jaki sposób świetlica mogłaby funkcjonować, aby zapewnić ich, że dziecko jest w niej bezpieczne. Chcieliśmy również dowiedzieć się, w jaki sposób informować tę grupę o idei świetlicy i jej ofercie.